Pen Stewarts laatste nieuwtjes

Kom hier meer te weten over kunstenaar/schrijfster Pen Stewart: lees verder en reageer!


Mijn debuut: Nanokanaries en Olifantenhersenen0

25 januari 2015

Nanokanaries en Olifantenhersenen is de titel van mijn Feniksprijsverhaal. Het is nu ook de titel van mijn boek met een novelle en korte verhalen.

Het boek telt 249 pg's. Met het titelverhaal won ik de Feniksprijs op de Paul Harland Prijs van vorig jaar. Verschillende andere verhalen in het boek gooiden hoge ogen op diverse schrijfwedstrijden de afgelopen jaren. Zo zijn de twee verhalen die genomineerd werden op de Fantastyval-schrijfwedstrijden van 2013 en 2014 ook opgenomen in de bundel, alsook de novelle 'De distortiaanse linie'.

De cover is gebaseerd op mijn schilderij 'Barokke traphal nr. 1' en is voor mij de perfecte weergave van de gangen van de universiteit waar prof. Volta zijn nanokanaries ontwikkelt.

Nanokanaries en Olifantenhersenen

Achterflaptekst:

‘Nanokanaries en Olifantenhersenen’ neemt je mee van onze wereld naar de verste uithoeken van je verbeelding. Reis van een angstaanjagende, futuristische versie van Europa, naar de diepe wouden van India. Maak een wonderbaarlijke ontdekkingstocht in het brein van een hersendode, en ontdek een macabere versie van Wonderland in nazi-Duitsland. Volg een vreemde terrorist tijdens zijn laatste uren, en een menselijk huisdier op een verre planeet. Kijk wat er gebeurt wanneer mensen de gave van communicatie dreigen kwijt te raken, of wanneer een groep rebellen op zoek gaat naar mentale zuiverheid…

Nanokanaries en Olifantenhersenen wordt uitgegeven door Uitgeverij Het Punt en zal voor het eerst te koop zijn op de Mass Signing van Het Gala van het Fantastische boek, in Den Bosch. 
Je kunt het boek ook bij mij bestellen. Stuur een mailtje naar Pen@penstewart.com en ik bezorg je de betaaldetails. Het boek kost € 18 + verzendkosten.


'Nanokanaries en Olifantenhersenen' wint de Feniksprijs0

8 maart 2014

Op 8 februari 2014 had in het VAK te Delft opnieuw de Paul Harlanddag plaats. Ik ging er een beetje zenuwachtig naartoe, want deze keer wist ik dat ik een goed verhaal had.

Vorig jaar lag dat enigszins anders. Ik was op de zes maanden tussen indienen en prijsuitreiking, behoorlijk vooruit gegaan. Bijgevolg wist ik op de uitreiking al dat het verhaal dat ik toen ingestuurd had, eenvoudigweg de diepgang en techniek niet had om hoog te eindigen. Dat bleek ook inderdaad zo uit te draaien: ik werd 58ste op 103 deelnemers. Ik was de afgelopen jaren steeds lager geëindigd, en dat mocht nu wel eens gedaan zijn, vond ik.

Makkelijker gezegd dan gedaan. De voorbije jaren had ik het niveau alleen maar zien toenemen, net als het aantal deelnemers. Dat is het resultaat van een pak inspanningen die de afgelopen jaren door de organisatie geleverd werden. Martijn Lindeboom slaagde erin om het deelnemersveld op drie jaar tijd op te trekken van een kleine tachtig, naar meer dan tweehonderd. 

Feniksprijs Pen StewartIk schreef ‘Nanokanaries en Olifantenhersenen,’ en daar ging verdraaid veel tijd in zitten. Zo veel tijd, dat er van een tweede verhaal niets meer in huis kwam. En toen bleek dat er 206 inzendingen waren. Ik reageerde waarschijnlijk op dezelfde manier als vele anderen: ik viel bijna achterover, en vervolgens zakte de moed me in de schoenen. Dit jaar zou het moeilijker worden dan ooit. Niet alleen het hoge deelnemersaantal speelde mee, maar ook de meest professionele voorselectiejury die de PHP ooit heeft gehad.  Twee redacteurs van vooraanstaande uitgeverijen, en een auteur die ook al haar strepen had verdiend.  Ook de eindjury was niet aan zijn proefstuk toe.

En toch vond ik nog altijd dat ’Nanokanaries en Olifantenhersenen’ goed genoeg was om genomineerd te worden. Het bleef een goed verhaal, met een hoge originaliteit. Er waren natuurlijk ook valkuilen, en die vreesde ik behoorlijk. Ik schreef een ‘gekke-professor-verhaal.’ En zoals Floris Kleijne uiteindelijk in zijn juryrapport zou zetten: het bevatte behoorlijk wat karikatuur. Ik had maar één voorselecteur nodig die daarover viel, en ik was eraan voor de moeite.

Uiteindelijk werden er 37 van de 206 verhalen genomineerd.  Dat was niet al te veel, en volgens sommige leden van de eindjury, nog té veel.

In elke geval, mijn voorgevoel bleek helemaal goed te zitten: Nanokanaries en Olifantenhersenen was inderdaad genomineerd, en eindigde bovendien op de 21ste plaats! Met mijn 37 plaatsen vooruit ten opzichte van 2012 was mijn verhaal ook nog eens de grootste stijger, en dus won ik de Feniksprijs op de Paul Harland Prijs 2013. Momenteel ben ik de publicatiemogelijkheden voor dit verhaal aan het onderzoeken, en als daar iets uit voortkomt, laat ik het zeker hier op de site weten. En nu? Erg hard aan het ontwerpen voor mijn deelname in 2014!


Prijs

30 april 2010

Vol spanning bekeek ik vanmorgen de winnaarslijst

van de wedstrijd "Het beste manuscript 2009", en Aestivum won de 4de prijs!

Zie ook het bijhorend webpodium.

Beste Manuscript